پیکر جانباز شهید دشتستانی در میان استقبال باشکوه مردم و حضور فرماندار دشتستان ،ائمه جمعه و مسئولان استانی و شهرستانی در محل زادگاهش روستای زیارت به خاک سپرده شد.

یادداشت ها (1)

تشبیه حیات برزخى

مردی با یوشع بن کارچاه مصاحبه می کرد :

-چرا خدا از راه بوته ی خار با موسی (ع) صحبت کرد؟.....

نسل من ـ عمر بن خطاب در روز اول خلافتش به منبر رفت و گفت:

بخدا قسم دوازده فضیلت به علی بن ابیطالب (ع) داده شد که یکی از آنها برای من نیست و نه از برای احدی از مردم. و آن دوازده تا این است....

با سلام امروز تصمیم گرفتیم که برای شما دوستداران تعدادی والپیپر مذهبی با کیفیت بالا در سایت پایگاه فرهنگی دیدار قرار بدهیم امید هست که با این والپیپرها صفحه ایی زیبا در سیستم خود داشته باشید.با تشکر

گلچین مداحی شور با نوای حاج عبدالرضا هلالی ،از سال 84 تا 88 ، خیلی زیباست توصیه میکنم دانلود کنید .

یادداشت ها (1)

حسينيه ها قنوت دعا گرفته بودند و تمناي سلامتي حضرت آفتاب را مي نمودند ، اكنون با شنيدن خبر، بر سر و سينه زنان به هر سو مي دوند، حيران و سرگردان؛ ايران يتيم مي شود و اين احساسي است كه همه ملت ايران دارند.
چشمي نيست كه مرواريد داغ نبارد، سري نيست كه بر زانوي غم تكيه ندهد و دلي نيست كه بي تاب هجرت ابدي پدر مويه نكند.
چه كند ملت يتيم، لاله هايي بي پدر كه همه عشق شان جمال آفتابي و كلمات ساده و مهرآميز او بود؛ چنان بي تاب و شيدايند كه نمي دانند با اين داغ چه كنند و شكوه به كه برند!
وقتي كه ملت هاي محروم و مستضعف كشورهايي كه همه اميدشان ايران و امام بود بفهمند، چه خواهند كرد؟ واي اگر شقايق هاي در بند اسارت دشمن بشنوند خبر يتيمي خويش را.
دريغا و صد دريغا! كه پدر رفت و به روح آينه ها پيوست. چگونه باور كنند قصه كوچ ساربان را.
اكنون بعد از 22 سال ، ياد امام بخير كه كعبه دل ها بود و خورشيد چشم ها. دستان حيدري اش خيبر دل ها را مي گشود و از كينه پاكسازي مي كرد و آفتاب وجودش بر همه مي تابيد. پدري بي ريا براي همه فرزندان واقعي ايران و پير مرادشان بود، همگان مريد او بودند.
هر وقت آفتاب جمالش در حسينيه جماران طلوع مي كرد و دستان مهربانش را برايمان تكان مي داد، خورشيد ديگر روي تابيدن و نورافشاني نداشت و در پس ابرها پنهان مي شد و نگاهش چنان نافذ بود كه هيچ كس را ياراي نگاه به سيماي آفتابي اش نبود.
خميني، روح خدا چنين بود. او از سلاله آفتاب احمدي و نور محمدي بود. او يك اسطوره و الگوي تمام عيار انسان كامل بود كه دنياي حقير را از بالا دست ها نظاره مي كرد.
خميني تمام شدني نيست و نخواهد بود. پيام ، كلام و مرام او تا ابد و هميشه تاريخ جاودانه است زيرا كه از سرچشمه زلال توحيد، نبوت و ولايت چشيده بود و محو كامل در حق بود.
خوب مي دانيم كه اين راه بي روشني و چراغ نيست، اگر خورشيد انقلاب غروب كرد اما هنوز ماه انقلاب كه همان سلسله آفتاب است و شال سيادت و هدايت بر دوش دارد، مي تواند ما را به انتهاي جاده انتظار به سلامت برساند.

نماز وحدت بخش جمعه این هفته 13/03/1389به امامت حجه الاسلام والمسلمین مصلح امام جمعه ی  برازجان و با حضور انبوه پرشور نمازگزاران در مصلای جمعه برگزار گردید
خطیب جمعه در خطبه اول به بیان ادامه عوامل حزن و اندوه در زندگی پرداخت و با استفاده از روایات و احادیث معصومین به تشریح این عوامل پرداخت

 در روز بيستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهريـور 1281 هجرى شمسى ( 21 سپتامپر 1902 ميلادى) در شهرستان خمين   از توابع استان مركزى ايران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى اطـهـر سلام الله عليها, روح الـلـه المـوسـوى الخمينـى پـاى بـر خـاكدان طبيعت نهاد . 

او وارث سجاياى آباء و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هـدايـت  مردم وكسب مـعارف الهى كـوشيـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمينـى  مرحوم آيه الـله سيد مصطفى مـوسـوى از معاصريـن مرحـوم آيه الـلـه  العظمـى ميرزاى شيـرازى (رض), پـس از آنكه ساليانـى چنـد در نجف  اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فـرا گرفته و به درجه اجتهـاد نايل  آمـده بـود بـه ايـران بازگشت و در خمـيـن ملجاء مردم و هادى آنان  در امـور دينـى بـود. در حـالـيكه بيـش از 5 مـاه ولادت روح الـلـه  نمى گذشت, طاغوتيان و خوانين تحت حمايت عمال حكومت وقت نداى حق طلبـى پـدر را كه در برابر زورگـوئـيهايشان بـه مقاومت بـر خاسته بـود, با گلـوله پاسـخ گفـتـنـد و در مـسير خمـيـن به اراك وى را بـه شهادت رسانـدنـد. بستگان شهيـد بـراى اجراى حكـم الهى قصاص به  .تهران (دار الحكـومه وقت) رهـسـپار شـدند و بر اجراى عـدالت اصـرار ورزيدند تا قاتل قصاص گرديد 

بديـن ترتبيب امام خـميـنى از اوان كـودكى با رنج يـتـيـمىآشـنا و با مفهوم شهادت روبرو گرديد. وى دوران كـودكـى و نـوجـوانى را تحت  سرپرستى مادر مـومـنـه اش (بانـو هاجر) كه خـود از خاندان علـم و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آيـه الـلـه خـوانسـارى ( صاحب زبـده  التصانيف ) بوده است. همچنيـن نزد عمه مـكـرمه اش ( صاحبـه خانم ) كه بانـويى شجاع و حقجـو بـود سپرى كرد اما در سـن 15 سالگى از  نعمت وجـود آن دو عزيز نيز محـروم گـرديد.